مشكل حمل و نقل معلولان حل شدنی نيست ؟
اقشار مختلف معلولان بهدليل داشتن شرايط خاص جسماني قادر به استفاده از انواع گوناگون وسايل نقليه نيستند و در زمينه حملونقل همچنين رفت و آمد در سطح شهرها نيازهاي ويژهاي دارند كه محتاج رسيدگي و توجه بيشتري هستند
همانطور كه سال قبل نيز شاهد بوديم سرويسهاي بهزيستكار كه مخصوص اياب و ذهاب معلولان هستند به علت كمبود سهميه بنزين حدود چهار ماه فعاليت نداشتند و اكثر معلولاني كه مشكلات جسمي و حركتي حادتري دارند چندين ماه خانه نشيني پيشه كردند و فقط براي انجام امور بسيار ضروري از منزل خارج ميشدند. درصورتي كه يكي از نيازهاي مهم و حياتي بشر حضور اجتماعي است لذا انزوا و خانه نشيني مانع بروز استعدادهاي فردي شده همچنين كاهش روحيه شاد زيستن و اميدواري افراد را در پي خواهد داشت. نكته بسيار مهمي كه لازم ميدانم بدان اشاره كنم اين است كه فرد معلول هم انساني است مانند انسانهاي ديگر و حق زندگي دارد و براي ادامه زندگي همچنين رفع نيازهاي روزمره نيازمند استفاده صحيح و به موقع از امكانات شهري و اجتماعي است. اما بهدليل وجود چنين مشكلاتي هميشه بايد خويش را با شرايط و امكانات هماهنگ كند نه شرايط و امكانات را با خويش. فرد معلول مجبور است براي زندگي و انجام امور ضروري خود طوري برنامه ريزي كند كه وسايل مورد نياز فراهم باشد و روزها و ساعتهايي به خويش اجازه عبور و مرور دهد كه از قبل هماهنگ شده است.هرچند ميدانم و ميداني كه با وجود تمامي مشكلات، زندگي باز هم زيباست و تا معضلات و مشكلات نباشد اراده افراد نيز ساخته و محكم نميشود.
گاهي اوقات شاهديم كه حملونقل معلولان توسط شركتهاي خصوصي و سازمانهاي مردم نهاد نيز صورت ميگيرد اما بازهم بروز برخي مشكلات و به تعويق افتادن ارائه خدمات باعث رنجش خاطر معلولان ميشود. چه بسيار خوب است اگر تمامي اين گونه سازمانها با تلاش بيشتر و ارائه خدمات مناسبتر سعي در حل مشكل حملونقل معلولان داشته باشند. با همكاري و تعاون بهزيستي و احساس مسئوليت شركتها و سازمانهاي دولتي و غيردولتي ذيربط ميتوان مشكلات را حل كرد و به آينده جامعه معلولان رنگي روشن و عطر زندگي بخشيد .
مي دانيم كه نميتوان روزي سركلاس درس و دانشگاه حاضر شد و روزي ديگر بهدليل كمبود امكانات حملونقل غايب بود . ميدانيم كه نميتوان روزي به محل كار رفت و روزي ديگر نرفت. نميتوان از انجام امور زندگي بازماند و باخانه ماندن روزها و ساعتها را سپري كرد. نميتوان براي رفع نيازهاي زندگي مدام از ديگران كمك گرفت و مدام به فكر چارهاي براي رفت و آمد مناسبتر بود. زندگي آنقدر مشكلات دارد كه نميتوان دست روي دست گذاشت و تلاشي نكرد. پس درنظر بگيريم كه افراد معلول براي رسيدگي به تمامي امور ذكرشده هزاران هزار ناهمواري و معضل را پشت سرمي گذارند تا به اهداف و آرزوهاي خويش برسند
منبع : روزنامه همشهری


