هزاران سال قبل پادشاه مدبر سولومون در ضرب المثل هايش آورده كه دل شاد مانند داروي شفا بخش است و روحيه شكسته استخوان را مي خشكاند. يهوديت و مسيحيت ، خوشي ، شادماني ، امتنان و تشكر و شادابي را راهي به سوي تقوي و زندگي خوب توصيف كرده اند

چنين به نظر مي رسد كه ما در زمينه انديشه خوشبختي جاي اسب و گاري را اشتباه بسته ايم. مي گوييم خوب باش تا خوشبخت شوي يا به خودمان مي گوييم اگر ما بتوانيم موفق و سالم باشيم خوشبخت خواهيم بود ، درست تر بود اگر مي گفتيم خوشبخت باش تا بتواني آدم خوبي بشوي و سالم تر باشي و احساس بهتري پيدا كني و با ديگران مهربان تر باشي

خوشبختي اكتسابي نيست، استحقاقي نيست. خوشبختي مسئله اخلاقي نيست. خوشبختي كيفيتي از ذهن است كه انديشه از زمان لذت مي برد. فيلسوف بزرگ اسپينوزا مي گويد "خوشبختي پاداش تقوي نيست خود تقوي است "

به دنبال خوشبختي رفتن خودخواهي نيست. خوشبختي ناشي و ملازم خودخواه نبودن و عمل خودخواهانه نكردن است، جايزه آن نيست. اگر به خاطر خودخواه نبودن پاداش بگيريم منطقا به اين نتيجه مي رسيم كه هرچه مفلوك تر و زبون تر ظاهر شويم خوشبخت تر خواهيم بود و به اين نتيجه پوچ مي رسيم كه راه خوشبخت بودن اين است كه بدبخت باشيم

پاسكال مي گويد: ما هرگز زندگي نمي كنيم بلكه به اميد زندگي نشسته ايم براي رسيدن به خوشبختي چشم به راه آينده ايم و در نتيجه هرگز خوشبخت نمي شويم

به اين نتيجه رسيده ام كه يكي از علل رايج احساس خوشبخت نبودن در بيمارانم اين است كه روي آينده سرمايه گذاري مي كنند ، زندگي نمي كنند از زندگي امروز خود لذت نمي برند و پيوسته منتظرند كه در آينده اتفاقي بيفتد . ازدواج ، كسب شغل بهتر ، خريد خانه ، راهيابي بچه ها به دانشگاه ، اتمام يك كار، تنها آن وقت است كه به خوشبختي خواهند رسيد اين افراد بدون استثنا مايوس مي شوند

خوشبختي يك عادت ذهني است، يك برداشت ذهني است اگر همين الان آنرا ياد نگيريم و روي آن تمرين نكنيم هرگز تجربه اش نخواهيم كرد. خوشبختي نمي تواند به حل مسئله اي موكول شود با حل هر مسئله، مسئله ديگري بروز مي كند. زندگي مجموعه اي از مسئله هاست. اگر قرار است كه خوشبخت شويد بايد خوشبخت باشيد

اغلب ما عادت كرده ايم كه از حوادث و اتفاقات و ناكاميهاي جزئي و بي اهميت و نظاير آن احساس رنجش كنيم خاطرمان را مي آزاريم و غرولندمان بلند مي شود بخش اعظم اين واكنشهاي عادت شده از اين سرچشمه گرفته كه حادثه اي را اهانت به خويش تلقي كرده ايم

بزرگي مي گفت: بيشتر مردم به اندازه استعداد ذهني شان خوشبخت مي شوند يادمان باشد خوشبختي  عادتي ذهني است مي توان آن را كاشت و پرورش داد ناراحتي انسانها نه در اثر بروز حوادث بلكه بخاطر برداشتي است كه از اين حوادث دارند يعني اين انديشه شماست كه از حوادث خوب يا بد مي سازد

لازم است بدانيد تصاوير ذهني و عادتهاي انسان با هم مرتبطند با تغيير يكي از آنها ديگري هم خودبخود تغيير مي كند و باز لازم است بدانيد حدود 95 % رفتار ، احساس و واكنش ما عادتي است و از آن جمله عادت خوشبختي است

حال چند توصيه عملي براي ايجاد عادت خوشبختي در شما دارم

1-     هرچه بيشتر سعي كنيد خندان و سرحال باشيد

2-     سعي كنيد نسبت به سايرين دوستانه رفتار كنيد

3-     از مردم كمتر انتقاد كنيد از تقصيرها ، كجرويها و اشتباهات آنها بگذريد

4-     تا حد امكان طوري رفتار كنيد كه گويي غير از موفق شدن چاره ديگري نداريد خود را در قالب شخصيت مورد علاقه تان نگاه كنيد و سعي كنيد رفتارتا ن با اين شخصيت جديد منطبق باشد

5-     بدبيني و منفي بافي را كنار بگذاريد

6-     دست كم روزي سه بار تمرين لبخند كنيد

7-     بدون توجه به حوادث هوشمندانه و با خونسردي با قضايا روبرو شويد

8-     از كنار حقايق منفي و بدبيني هايي كه امكان تغيير آنها را نداريد بي تفاوت بگذريد

 آنقدرها هم دشوار نيست فقط كافي است به مدت 21 روز و تمام مدت روز آگاهانه روي نكات عنوان شده تعمق كنيد. خواهيد ديد كه احساس تقصير و گناه جايشان را به اعتماد به نفس و خوشبختي خواهد داد