هپاتيت به معني التهاب كبد است و انواع مختلفي دارد كه بعضي از آنها قابل سرايت هستند و برخي مسري نيستند. بيشتر مبتلايان به هپاتيت آنهم از نوع B  و C  علائمي ندارند. برخي از اين بيماران علائم عمومي عفونت ويروسي را نشان مي دهند از قبيل خستگي ، دل درد، درد عضلاني ، تهوع و بي اشتهايي، ولي در موارد پيشرفته علائم نارسايي كبدي بروز مي كند كه شامل تورم شكم، اندامها، يرقان و خونريزي هاي گوارشي و ... است

عامل بيماري هپاتيت يك ويروس است و در ابتدا مي تواند مثل يك سرماخوردگي بروز نمايد ولي بيماري مزمن هپاتيت C  برعكس سرماخوردگي معمولي به دليل از كار افتادن كبد و مشكل بودن درمان مي تواند حيات بيمار را تهديد كند. از ديگر نكات مهم در مورد اين ويروس اين است كه به تدريج به كبد آسيب مي رساند. يك كبد سالم مواد شيميايي مورد نياز بدن را مي سازد و مواد سمي را از خون خارج مي كند. وقتي شما به اين بيماري مبتلا مي شويد كبد شما ملتهب مي شود و بافت طبيعي تخريب شده و به جاي آن بافت فيبري و فرسوده مي ماند

علائم بيماري:

علائم شبيه آنفولانزا مثل تب ، خستگي ، تهوع ، استفراغ ، اسهال ،‌ بي اشتهايي 

مراحل بعدي:

	زردي چشم ها و پوست در اثر تجمع بيلي روبين در خون
	تيره شدن رنگ ادرار در اثر وارد شدن بيلي روبين اضافي به ادرار
	اجابت مزاج روشن ، ‌به رنگ خاك رس يا سفيد

در حا ل حاضر 7 نوع از اين ويروس شناخته شده است:

	هپاتيت نوع A
	هپاتيت نوع B
	هپاتيت نوع C
	هپاتيت نوع D ( هميشه همراه با نوع B)
	هپاتيت نوع E
	هپاتيت نوع  F
	هپاتيت نوع G

 روش هاي انتقال:

اين ويروس عمدتا از طريق تماس با خون افراد آلوده منتقل مي شود. همچنين روش هاي زير نيز مي توانند باعث انتقال اين ويروس گردند:

	ارتباط جنسي با افراد آلوده
	استفاده از سوزن هاي آلوده كه به عنوان سرنگ استفاده مي شود. به ويژه در افراد معتاد به مواد مخدر تزريقي و همچنين سوراخ شدن بدن با هر وسيله تيز و آلوده ( مثل خالكوبي غير بهداشتي)
	استفاده از لوازم شخصي به صورت اشتراكي
	دريافت فرآورده هاي خون و پلاسماي  آلوده كه اكثراً در بيماران تالاسمي و هموفيلي ديده مي شود
	زخمي شدن پوست بدن در يك بخش آلوده بيمارستاني
	هپاتيت A   و E  : ويروس معمولا از راه آب يا غذا وارد بدن مي شود. خصوصاً صدف خام كه توسط فاضلاب ،‌آلوده شده باشد
	هپاتيت B   : معمولاً از راه آميزشي ، تزريق خون و تزريق با سرنگ آلوده انتقال مي يابد. مادري كه هپاتيت B  دارد ممكن است عفونت را به نوزادش انتقال دهد
	هپاتيت C  : معمولا از راه تزريق مواد مخدر داخل رگ ،‌ تزريق خون و ساير انواع مواجهه با خون يا محصولات خوني آلوده انتقال مي يابد
	هپاتيت D  : به طور جداگانه از هپاتيت B  نمي تواند رخ دهد
	هپاتيت G  : الگوي انتقال مشابهي مثل هپاتيت C دارد ، معمولا از راه خون انتقال مي يابد

جلوگيري:

براي جلوگيري از انتشار اين ويروس كارهاي زير ضروري به نظر مي رسد:

	از روابط جنسي پر خطر اجتناب كنيد
	زخم و بريدگي هاي پوست را خودتان پانسمان كنيد. در صورت نياز به كمك براي پانسمان زخم از دستكش استريل استفاده شود
	در صورتي كه به اين بيماري مبتلا هستيد ،‌ خون ،‌پلاسما و اعضاي بدن و بافت هديه نكنيد
	به ياد داشته باشيد غير از واكسن نوع B ، اين بيماري واكسن و درمان كامل ندارد. از اين رو پيشگيري از آلوده شدن با عمل به توصيه هاي بهداشتي ، ضروري است
	اگر با فرد هپاتيتي در تماس بوده ايد ،‌ با پزشك خود در رابطه با تزريق گاما گلوبولين براي پيشگيري يا كاهش خطر هپاتيت مشورت كنيد
	اگر در زمره افرادي هستيد كه خطر هپاتيت آنها را تهديد مي كند مثل كاركنان بيمارستان ها ،‌دندان پزشكان و غيره. واكسن هپاتيت A و B را دريافت كنيد. واكسن ساير انواع هپاتيت ويروسي در دست بررسي است. گاهي ممكن است ايمونوگلوبولين نيز لازم شود
	واكسيناسيون هپاتيت B براي همه نوزادان و شيرخواران ضروري است

درمان

اكثر بيماران هپاتيتي را مي توان بدون خطر زياد در منزل تحت مراقبت قرار داد. جداسازي كامل بيمار ضروري نيست ،‌ اما فرد بيمار بايد وسايل جداگانه اي براي خوردن و آشاميدن داشته باشد يا از وسايل يك بار مصرف استفاده كند

اگر هپاتيت داريد يا مراقبت از يك فرد هپاتيتي را به عهده داريد ، دستان خود را مرتباً و به دقت بشوييد، خصوصاً پس از اجابت مزاج

آزمايش ها       

پس از تشخيص پزشك آزمايش كبد انجام مي گيرد. اين كار از طريق آزمايش هاي خون ، سونوگرافي و نمونه برداري از كبد ، كار بسيار آساني است و از طريق بي حسي موضعي و از طريق يك سوزن نمونه گيري انجام مي شود و بيمار حداكثر يك روز در بيمارستان بستري مي شود