اگر اميدوار هستيد كه اين مشكل خود به خود برطرف خواهد شد، بهتر است بدانيد كه اين مشكل نه تنها خود به خود بهتر نخواهد شد كه در حقيقت به تدريج بدتر نيز خواهد شد

شايد با آگاهي از اين واقعيت آماده شده باشيد كه براي راه حل اين مشكل كاري انجام دهيد. اما دقيقاً چه كاري است كه شما بايد انجام دهيد ؟

كارهاي ساده­اي وجود دارد كه شما به تنهايي مي­توانيد با انجام آنها به بهبود مشكل كنترل مثانه خود كمك كنيد. به اين گونه اعمال رفتار درماني گفته مي­شود. رفتار درماني يك روش ساده، مؤثر، بي خطر و ارزان براي درمان اغلب بيماري­هاست. اغلب رفتار درماني تنها درماني است كه بيماران نياز دارند و بهتر است اين روش درمان قبل از استفاده از ساير روشهاي درماني مثل دارو درماني يا جراحي استفاده شود. مقدار مايعات و نوع غذايي كه استفاده مي­كنيم ممكن است روي رفتار و عملكرد مثانه تأثير داشته باشد. پس اولين تكنيك توجه به موضوع تغذيه است. نوشيدن بيش ازحد مايعات مي­تواند دفعات ادرار كردن را بيشتر كند و به ويژه اگر در مدت زمان كوتاهي حجم زيادي از مايعات نوشيده شود،‌احساس و نياز شديدي براي ادرار كردن ايجاد خواهد شد. پس بهتر است مصرف مايعات در فواصل منظم در طول روز صورت بگيرد و در حد 6 تا 8 فنجان محدود شود و نيز قسمت عمده مايعات مورد نياز بدن در صبح و عصر نوشيده شود. به خاطر داشته باشيد آب مورد نياز بدن شما صرفاً از راه مصرف آب تأمين نمي­شود و خيلي از غذاها، ميوه­ها و تمام نوشيدني­ها حاوي آب هستند

از طرف ديگر مصرف خيلي كم مايعات سبب افزايش غلظت ادرار مي­شود كه اين وضعيت با پر رنگ شدن و بوي تند ادرار تشخيص داده مي­شود. اين حالت هم مي­تواند سبب تحريك مثانه شده و تعجيل در ادرار كردن و تكرار ادرار را افزايش دهد. همچنين ادرار غليظ مي­تواند زمينه ساز عفونت ادراري شود كه اين عفونت عاملي براي بي اختياري ادراري خواهد بود

برخي مواد غذايي و نوشيدني­ها هم هستند كه سبب تحريك مثانه مي­شوند. كافئين، الكل، ميوه­هاي اسيدي مثل پرتقال و ساير مركبات ،‌آبميوه­ها ، غذاهاي تند و حاوي ادويه­جات، محصولات گوجه فرنگي مثل سس و رب، نوشابه­هاي گازدار و غذاهاي حاوي طعم دهنده و شيرين كننده­هاي مصنوعي از جمله اين مواد هستند. واقعيت اين است كه نحوه تأثير اين مواد خيلي خوب شناخته شده نيست  و در  افراد متفاوت، مختلف است. توصيه عملي اينكه اگر شما هر كدام از اين مواد غذايي را به طور مرتب استفاده مي­كنيد، براي مدت يك هفته استفاده از آنها را قطع كنيد و اثر آن را ببينيد. اين كار را به نوبت انجام دهيد تا اثر هر نوع غذا و نوشيدني را به تنهايي بررسي كنيد. در ضمن هرگز غذاي مورد علاقه­تان را كامل قطع نكنيد. صرفاً با محدود كردن مصرف مي­توانيد نتايج بهتري را كسب كنيد

تكنيك بعدي براي كنترل اين مشكل آموزش مثانه و اسلوب دستشويي كردن است. هنگامي كه كسي مثانه بيش فعال دارد ممكن است به تكرر ادرار يا تعجيل در ادرار كردن خو گرفته باشد. اما اين فرد مي­تواند در زماني كه حالت تعجيل در ادرار كردن ندارد، به دستشويي برود و از بروز مشكل يا مواجهه با بي اختياري دوري كند. پس از يك مدت مثانه شروع مي­كند به فرستادن پيغام به مغز  و اعلام پر بودن مي­كند . حتي در زماني كه واقعاً پر نيست ، به شخص احساس نياز به دستشويي رفتن دست مي­دهد

تكنيك آموزش مثانه در واقع شامل هماهنگ كردن عادتهاي دستشويي رفتن فرد بيمار است. فرد بر اساس يك برنامه مشخص به دستشويي مي­رود، حتي اگر احساس نياز نداشته باشد و تعجيلي هم در كار نباشد. سپس به تدريج فواصل بين دستشويي رفتن­ها رو به افزايش مي­گذارد و هربار به طور كامل مثانه تخليه مي­شود.اين امر سبب ميشود مثانه به مقدار بيشتري پر شود و فرد بيمار كنترل بيشتري روي تعجيل ادرار خويش پيدا كند. يك برنامه آموزشي مثانه معمولاً چند مرحله اساسي دارد كه شامل مشخص كردن الگوي ادرار كردن، تنظيم مراحل دستشويي رفتن، متعهد شدن به برنامه ريزي و افزايش دستشويي رفتن مي­باشد

در ابتدا لازم است براي چند روز ساعت دقيق دستشويي رفتن خود را يادداشت كنيد، از اين طريق اطلاعات لازم را براي برنامه ريزي به دست مي­آيد و فواصل دستشويي رفتن را در طول روز پيدا مي­كنيم.سپس نوبت مرحله برنامه ريزي و ايجاد يك چارچوب براي آموزش است. در اين مرحله فرضيه شما پاي بندي به برنامه است. به هر شكلي كه مي­توانيد. بهتر است بلافاصله پس از بيدار شدن از خواب به دستشويي برويد و سپس در طول روز اگر با حالت تعجيل در ادرار كردن مواجه شديد، بدانيد طبق برنامه زمان دستشويي رفتن شما فرا نرسيده است . تا آنجا كه مي­توانيد و با سرسختي تا رسيدن زمان برنامه تحمل كنيد. منبسط و منقبض كردن عضلات كف لگن مي­تواند براي تحمل كردن اين شرايط تا زماني كه حالت تعجيل به اتمام برسد به شما كمك كند. ولي اگر احساس كرديد كه ادرار در حال خارج شدن است، به دستشويي برويد اما مجدداً بر سر برنامه قبلي خود بازگرديد

در انتها نوبت افزايش تدريجي زمان­هاي ميان دستشويي رفتن است. اين برنامه بايد به شكل افزايش 15 دقيقه­اي فواصل در هر هفته باشد. يعني در هر هفته 15 دقيقه به زمان فاصله ميان دو بار دستشويي رفتن اضافه كنيد تا جايي كه به فواصل 2 تا 4 ساعته برسيد. مطمئن باشيد كه با افزايش تدريجي و آرام آرام فواصل،‌بيشترين شانس را براي موفقيت در اين برنامه خواهيد داشت. اگرهم در چندبار اول موفقيت مناسبي كسب نكرديد، ابداً دلسرد نشويد و تمرين را ادامه دهيد. حتماً توانايي شما براي كنترل افزايش خواهد يافت. نكته­اي كه به آن اشاره شد و لازم است در مورد آن بيشتر توضيح دهم ، تقويت عضلات كف لگن است. عضلات كف لگن و اسفنكتر ادراري در كنترل ادرار نقش دارند و افراد مي­توانند با انجام منظم ورزش­هاي كف لگن سبب تقويت اين عضلات شوند. اين ورزش­ها به نام Regel معروف هستند. بايد بدانيد عضلات كف لگن دو كار را انجام مي­دهند. يكي در باز و بسته كردن پيشابراه نقش دارند و ديگري سبب حمايت مثانه در حين انجام كارهاي روزمره مثل راه رفتن،‌ايستادن، بلند كردن اجسام و عطسه كردن مي­شوند

روش انجام ورزش Regel به اين صورت است كه فرد در حين ادرار كردن سعي مي­كند با فشردن عضلات كف لگن خود سبب كنترل و قطع شدن جريان ادرار شود. براي درمان مشكل كنترل مثانه انجام اين ورزش روزي 2 تا 3 بار از سوي برخي از پزشكان توصيه مي­شود. اين ورزش هم در خانم­هاي مبتلا به بي اختياري ناشي از تعجيل مؤثر است و در هم در بي اختياري ناشي از استرس بسيار مفيد است

عوامل ديگري هم هستند كه به طور غيرمستقيم روي مشكل كنترل مثانه عوارض سوء دارند و كنترل يا رفع اين عوامل تا حد زيادي در بهبودي اين ناراحتي مؤثر است. سيگار كشيدن،‌اضافه وزن و مصرف برخي داروها مثل داروهاي فشار خون، آرام بخش­ها ،‌ضد افسردگي، شل كننده عضلات و داروهاي مدر (ادرار آور) مي­توانند به ايجاد اين بيماري كمك كنند. در پايان مي­خواهم نكته كليدي را به شما تذكر دهم و آن اين است كه در روشهايي كه به عنوان رفتار درماني ذكر شد،‌نقش ما بسيار مهمتر و بارزتر از پزشك است. اگر شما بخواهيد و اگر مصمم باشيد و به تمرينات و برنامه­ها پايبند باشيد، حتماً موفق خواهيد شد. در غير اين صورت از پزشك كاري ساخته نيست