به دليل اينكه كودكان به طور طبيعي تا سن 3 يا 4 سالگي نمي­توانند بر ادرار خودشان كنترل پيدا كنند. حدود 7 يا 8 درصد از كودكان بعد از اين سن هنوز كنترل ادراري پيدا نكرده­اند. بنابراين خانواده­ها با دردسري به نام شب ادراري مواجه مي­شوند. از نظر پزشكي شب ادراري دو نوع است: يك نوع اوليه و ديگري ثانويه. تفاوت اين دو در اين است كه در نوع اوليه كودك هرگز كنترل ارادي ادرار پيدا نكرده و مشكل از ابتدا وجود داشته است ولي در نوع ثانويه كودك براي مدتي حداقل 3 تا 6 ماه كنترل ادراري پيدا كرده ،ولي مجدداً به مشكل شب ادراري غير ارادي مبتلا شده است. از نظر علل ايجاد اين بيماري بايد خدمتتان عرض كنم كه اكثر آنها عللي هستند كه جنبه بيماري ندارند. تحقيقات نشان مي­دهد كه 57 درصد از كودكان مبتلا به اين عارضه جزء خانواده­هايي هستند كه يكي از افراد خانواده به اين مشكل مبتلا بوده و يا هستند. يعني موضوع وراثت مطرح مي­شود. يكي از علل مهم اين بيماري، كوچك بودن اندازه مثانه در اين بچه­هاست؛يعني فضاي كافي براي نگهداري ادرار در طول شب وجود ندارد و ادرار سرريز مي­كند. علت ديگر ناتواني كودكان در اعلام وضعيت پري مثانه است. معمولاً هنگامي اين اعلام صورت مي­گيرد كه بلافاصله ادرار سرريز مي­شود.

استرس هم به عنوان يكي از علل ايجاد اين مشكل مطرح شده است. هرچند تحقيقات اين موضوع را ثابت نكرده­اند، اما مطمئناً خيلي از اين افراد تحت تأثير منفي فشار روحي حاصل از اين مشكل هستند؛‌يعني شب ادراري،حاصل ايجاد استرس است و اين مي­تواند بر چگونگي تشكيل شخصيت كودك،‌اعتماد به نفس وي و قدرت برخورد با ديگران اثر بگذارد و روي خلاقيت و درس خواندن او تأثير منفي گذاشته و حتي وي را به انزوا بكشاند.

در شب ادراري ثانويه بيماري­هاي جسمي نظير: عفونت ادراري، ناهنجاري­هاي مادر زادي سيستم ادراري يا اختلالات مثانه بيشتر نقش دارند. درمان اين حالات معمولاً منجر به بهبود شب ادراري مي­شود. يك موضوع مهم در شب ادراري اين است كه با افزايش سن به تدريج برخي از اين كودكان بهبود مي­يابند و خيلي مهم است كه والدين در اين دوران كودك را به دليل مشكلي كه خارج از اراده است، توبيخ، تنبيه و سرزنش مي­كنند. چون به طور حتم تنها تأثير اين برخوردها جز پيچيده تر شدن مشكل،‌تضعيف اعتماد به نفس و تحميل استرس به كودك نخواهد بود .

درمان اين ناراحتي اصولاً به دو روش انجام مي­شود؛ يكي درمان­هاي غير دارويي نظير تمرين برخواستن از خواب و ادرار كردن و يا استفاده از زنگ اخبار. روش ديگر گروه درمان­هاي دارويي است كه از داروهايي مثل دسموپرسين استفاده مي­شود. در اين خصوص لازم است بدانيد كه در اكثر موارد با قطع دارو مشكل شب ادراري عود مي­كند. بنابراين بهترين درمان همان درمان­هاي غير دارويي است.

چند نكته:

1-     سعي كنيد ساير كودكان خانواده از اين مشكل مطلع نشوند. ساير اعضاي خانواده كودك را مسخره نكنند.

2-     كودك 2 ساعت قبل از خواب مايعات زياد ننوشد.

3-     قبل از خواب دستشويي برود.

4-     به كودك اطمينان خاطر داده شود كه اين مشكل براي سن او طبيعي است و او مقصر نيست.

5-     در طول شب هر 2 يا 3 ساعت يكبار كودك را بيدار كنيد تا به دستشويي برود.