يا اينكه از ابتداي روز عصبي هستند و حوصله هيچ كس و هيچ كاري را ندارند. اگر اين فرد متأهل باشند و شرم و حياي عرف جامعه ما،مانع از بازگويي مشكلات واقعي و حقايق وي نشود و شما از او بپرسيد :"چرا اينطور هستي؟!" بدون شك بخش قابل توجهي از اين افراد از زندگي زناشويي خود احساس رضايت نداشته و به دليل عدم توانايي در كسب لذت از يكي از قويترين غرايز طبيعي بشر دچار سرخوردگي­هاي دراز مدت هستند. اما متأسفانه هميشه با موضوع لذت جنسي(حتي نوع مشروع آن) و كسب رضايت از زندگي زناشويي همچون يك تابو برخورده شده است، و كمتر كسي در پي راه حل علمي و منطقي برآمده است. حتي اگر كسي هم قصد حل مشكل را داشته باشد، جايي را براي كسب دانش مطمئن و درمان مناسب پيدا نخواهد كرد ( به ويژه در نقاط دور افتاده) در جامعه ما به استناد شواهد تاريخي و برخي مطالعات صورت گرفته روش­هاي برخورد با مشكلات جنسي زناشويي بدين شكل بوده است. در ميان زنان اصولاً واكنش منزوي شدن، افسردگي و توجه بيش از پيش به فرزندان به عنوان راه حل انتخاب شده است و در برخي از افراد هم كسب رابطه جنسي خارج از چارچوب خانواده يك راه حل بوده است. در ميان مردان برقراري رابطه جنسي خارج از چارچوب خانواده ، ازدواج مجدد ، استفاده از مواد مخدر ، مصرف الكل يا ساير داروها و در بسياري از موارد طلاق به عنوان جايگزين كمبود ذكر شده انتخاب شده است. وقتي در مقام بررسي آسيب شناسي و علل طلاق يا حتي خيانت در ازدواج يا اعتياد برمي­ آييم در بسياري از موارد رد پاي يك اختلال جنسي يا نارضايتي از زندگي زناشويي زوجين را به چشم مي­بينيم. حال سؤال اساسي اين است: راه پيشگيري از به وجود آمدن اين عوارض ثانويه اختلال جنسي در زندگي زناشويي كدام است؟بدون شك استفاده از جايگزين­هاي نامناسب و درمان­هاي اشتباه اختلالات جنسي ذكر شده ، ‌ريشه در ناآگاهي افراد دارد و بديهي است اگر افراد ماهيت مشكل و راه حل­هاي مناسب و منطقي آن را بداند از عوارض ثانويه آن مصون خواهند ماند. توصيه مي­شود مشاوره پيش از ازدواج فردي يا زوجي و مشاوره پس از ازدواج به ويژه براي كساني كه احساس مشكل مي­كنند و رضايت كامل از روابط جنسي خود و همسرشان ندارند، حتماً انجام شود